اگر انسان بر اصل فطرت و حقیقت خلقت خویش باقی بماند، هر چه از او به ظهور رسد لامحاله دینی است و در شرایطی چنین، اصلاً اطلاق صفت دینی برای هنر، تفکر و یا تمدن وجهی ندارد، چرا که هر چه هست دینی است.

(شهید آوینی)

پی نوشت:

این روزها هرچقدر  فکر می کنم، زندگی بی نردبان را از رحمانیت خدا به دور می یابم. زندگی با نزدبانش خوش است و خوش به حال نردبال داران...