یاد باد شادمانی های بدون سیب

قدردانی در نعمت، آشنا کردن صدای بنده به آسمانیان در روزهای بلاست. اگر قدردان غروب هایی که تا خوشبختی جز یک نان سنکک و یک گوش و زبان همراه فاصله نداشتی، نباشی؛ طلوع هایی را اسیر گوش ها و زبان هایی خواهی بود که تا صبح حشر تو را خواهد دواند...یا امان الخائفین 

پی‌نوشت:

بر مشامم می رسد هر لحظه بوی کربلا

دل تنگی های گاه و بی گاه، گواه سالروز میلاد اشک هاست