کارخانه بت سازی ذهن های ما... 

 

بازخوانی مبانی نظری انقلاب برای تحول علوم انسانی

(قسمت اول)

مروری بر کتاب های استاد عین صاد(مرحوم علی صفائی حائری)

عنوان کتاب: صراط؛ نشر لیلة القدر

.........................................

متن کتاب:

ما معبودهایی داریم که حرکت ها و حالت های ما را کم و زیاد می کنند و در ما اثر می گذارند. به ما امید می دهند و یا ما را می ترسانند. شاد می کنند و یا اندوهگین می سازند. و یا به شور و شوق می کشانند.

شرک و شریک کردن معبودها و خدایانی که اگر چه لذت می دهند و ارضاء می کنند؛ ولی نه تمامی انسان را؛ که آن ها در برابر آنچه می دهند، بیشتر مصرف می کنند و از انسان می ربایند. خسارت تنها با ثروت و لذت محاسبه نمی شود. که انسان خودش در این وسط باید حساب شود. سرمایه های انسان است که نمودار کننده سود و زیان او هستند.

معبودهای غیر خدا، معبودهایی پست هستند و در مقایسه با خدا، چیزی ندارند.

تعالی الله عما یشرکون(نمل63)

 

برداشت آزاد:

اگر یگانه هدف خلقت رسیدن به لا اله الا الله باشد، آنگاه باید که زندگی مسیری باشد تا در آن تک تک معبودهای آشکار و پنهانت را بشکنی و دور بریزی. ابراهیم گونه، بت خانه شهر وجودت را بشناسی و تک تک بت های آن را بشکنی. تربیت اسلامی اگر به سمتی نباشد که در آن توانایی بت شناسی و بت شکنی به دانش آموز و متعلم داده شود؛ حتی اگر کلاس قرآن باشد و حتی اگر کلاس امام شناسی باشد، تربیت اسلامی نخواهد بود.

 

سوال:

آیا نظام تعلیم و تربیت ما به گونه ای است که در آن هر سال یک بت بیشتر از وجودمان را بشناسیم؟ و یا نه. معکوس این. هر سال که بیشتر تحصیل کرده ایم، بتی درون خودمان پرورش داده ایم!!! چرا قرار گرفتن در نظام تعلیم و تربیت هر چه عالی تر شده است، نسل مسلمان را به سمت طغیان و تکبر و طاغوتی تر شدن برده است؟!!!