یا نور المستوحشین فی الظلم

زیباترین ترکیبی که از اسما الهی می توانم تصور کنم؛ در کنار هم بودن اسم رحمت و ربوبیت خداست. عجیب است که خداوند اصرار دارد که به اسم رحمت شناخته شود و به اسم رب شکر گذارده شود.

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله رب العالمین

هر چقدر شکسته تر می شوم و هر چقدر به بریده شدن می رسم, انگار که بهتر می توانم چوب های خدا و گوش کشیدن هایش را درک کنم! و هر چقدر از چوب و کتک خدا دور می شوم، گول خوردن و کلاه به سر گذاشتن را بهتر می توانم بفهمم.

وقتی همه دار و ندارت را به باد نداده باشی و همه هستی و آرزوهایت را در حال به باد سپرده شدن نبینی، وقتی دوستانت دور و برت را گرفته اند و خانواده ات از مهر لبریزت می کنند، وقتی پول جیبت محیاست و حساب بانکی ات برای چند ماه کفاف خوش گذرانی اسلامی ات را می دهد، وقتی برنامه ریزی می کنی و به هر چه می خواهی می رسی، وقتی مقبول جمعی و زبان زد خاص و عام؛ وقتی همه چیز رو به راه است؛ وقتی وقتی وقتی... هیچ پرسیده ای که چگونه می خواهی فریاد بزنی:

یا انیس من لا انیس له؟ یا حبیب من لا حبیب له؟ یا ذخر من لا ذخر له؟ یا غیاث من لا غیاث له؟ یا حرز من لا حرز له؟

خجالت می کشم از عمری که با زیبایی کلاه به سرم گذاشتند و من هم دو دستی کلاه را بر سرم کشیدم. خجالت می کشم از عمری آدم خوب بودن برای آدم خوب شناخته شدن. خجالت می کشم از خوب بودن برای محبوب شدن. خجالت می کشم از بت پرستی خود و از بت شناسی مدعیانه ام.

نوشتم چون احساس کردم قصه حال خیلی از ماهاست. دنبال چیزی هستیم و آن را بت خود قرار می دهیم. ولی دریغ از اینکه این بت می تواند حتی دینداری ما باشد. دین داری برای اینکه دین دار باشیم خیلی با دینداری مخلصانه فرق می کند.

ببوسم دست کتک الهی را که وقتی می شکند، بد می شکند. وقتی می زند بد می زند. وقتی تنبیه می کند بد تنبیه می کند. چون مهربان است و چون مربی و تربیت کننده است.

فدای حکمت خدایی که ما را بی مونس و بی دوست و بی چیز و بی فریاد رس و بی کمک و بی پناه می خواهد...

«خدایا دلم در پرده است و نفسم معیوب و عقلم مغلوب است، و هواى نفس بر من چیره است و طاعتم‏اندك و گناهانم بسیار است و زبانم به گناهان اقرار دارد، پس چاره‏ام چیست اى پرده پوش‏عیبها و اى داناى نادیدنیها و اى برطرف كننده اندوهها، بیامرز همه گناهانم را به حرمت محمد و آل محمد اى آمرزش پیشه اى بسیار آمرزنده اى بسیار آمرزنده، به رحمتت اى مهربانترین مهربانان »