می‌دمد ماه، دو تارم کو؟ کسبم دشنه است

باز بی‌نفت است فانوسم، اسبم تشنه است

بانوی آب، بانوی آیینه، بانوی ماه و مهتاب، بانوی نورهای نورانی(1)، بانوی فانوس به شبهای ظلمانی، بانوی عرشی(2) فرش نشین، بانوی بهای رویش و بهانه آفرینش(3)، بانو بانو بانووو...

کجای این شب دیجور ایستاده ای و می پایی این طفیلی هایت را (4) که چه سان می لولیم و خواب روییدن بعد از اذان را می بینیم!؟ کجای این سرزمین غصب شده باغبانی می کنی که این فدک نشینان فاطمه فراموش کن، نان خانه شما خوریم و نمک دان بیت شما شکنیم؟!

بانوی بینایی، بانوی روشنایی، چمشم هامان را تاریکی غارت کرد. گوش هایمان را طاغوت سقیفه تاریخ به بوق  زنگ از راه به در کرده. پاهایمان در سفسطه و زخرف آمال دنیایی تاول زد، دست هامان را توان دامن گرفتن نیست. فتاده ایم... ساده تر از این بگویم؟...

مادر!!! یتیمانت را به نوازشی نمی خواهی مرهم بر عظششان بگذاری؟ مادر!!! این گمشدگان را تا کی در حسرت شمیم یاس از این سراب آباد رها خواهی کرد؟! مادر هنوز هم بعد سالیان دراز، امید زیستن ما و بهانه باقی ماندن ما در این قفس با درهای بسته اش و جای تنگش، امید استشمام نسیمی از عطر یوسف شماست... مگر نه اینکه تولد مادر، تولد همه فرزندان اوست.مادر آمدنش آمدن یک بیت است. شما که نورید آمدنتان آمدن بیت النور است. نورباران آمدنتان ایکاش که دست ما را در این وادی بگیرد. نورباران آمدنتان ایکاش که فرصتی دهد برای دیدن رد پایی از آن بیت... رد پای یوسف بیت النور...

 

پی نوشت:

همه روزها روز فاطمه(سلام الله علیها) است. و همه روزها روز بانوانی که اقتدا به سیره و نور ایشان کرده اند. فرا رسیدن روز بانوان فاطمی را به همه بانوان شیعی و مخصوصا همسر جستجوگرم تبریک می گویم...

زیرنوشت:

(1) مَصابیحِ الدُّجى (جامعه کبیره)

(2) فَجَعَلَكُمْ‏ بِعَرْشِهِ مُحْدِقینَ (جامعه کبیره)

(3) لولا فاطمه لماخلقتکما (حدیث قدسی)

(4) وَسائِرُالنَّاسِ مِنْ شَجَرٍ شَتّى‏ (ندبه)